Πού πας, ρε καραγκιόζη;;;

Έχω τεράστιο πρόβλημα με τα άτομα που νομίζουν ότι το να βάφουν τη μάπα τους σαν τον Crow ή τον Joker (τον καινούριο βέβαια, όχι τον κλόουν Jack Nicholson) και να κάνουν οτιδήποτε όντας βαμμένοι έτσι. Ακόμα και να αναπνέουν. Νιώθω ότι το οξυγόνο πάει ακόμα πιο τραγικά χαμένο όταν το ρουφάνε μέσα από τα άσπρα κακοβαμμένα ρουθούνια τους.

Μπορώ να δείξω κατανόηση στο γεγονός ότι αυτές οι δυο φιγούρες είναι οι σούπερ κακοί, εκ των οποίων ο ένας είναι καλός κατά βάθος και εκδικείται και ο άλλος είναι απλά τρελός μέχρι αηδίας. Άρα αντί να ντυθείς Καλ-ελ ή όπως αλλιώς λένε τον ασχημομούρη από το Σούπερμαν ή Κράκεν και να αρχίσεις να ποδοπατάς τον κόσμο και να ρίχνεις στο πάτωμα τα βάζα της μάνας σου, θα ντυθείς Κρόου ή Τζόκερ για να δείξεις ότι κατά βάθος είσαι καλοκάγαθο παιδάκι ή ότι είσαι χέβι μέτσολ τρελιάρης και κούλ. Γιατί παραδεχτείτε το, ο Τζόκερ είναι απλά cool...

Έχουμε λοιπόν δύο τέλεια παραδείγματα ηλιθίων. Ο ένας αυτοαποκαλείται Joker και βάφει τη μούρη του όπως ο Χιθ Λέτζερ και ποζάρει χαμογελαστός. Ο άλλος είναι ροκάς και βάφει τη μούρη του Crow τις απόκριες. Και βρίσκομαι στο εξής δίλημμα: ποιός αξίζει περισσότερο να μπει στο ασχήμια και να τον καταραστεί ο ανώμαλος. Ώρα για τον χορό της σκέψης!!!!

Ο ένας είναι καραγκιόζης, αλλά τουλάχιστον ούτε δείχνει την κανονική του μούρη στο myspace ούτε βγαίνει έξω έτσι. Πες το ανάπηρο alter-ego του κώλου.

Ο άλλος είναι καραγκιόζης σε μεγαλύτερο βαθμό γιατί αυτό που κάνει το κάνει διστακτικά. Στις απόκριες. Και χαίρεται βέβαια που οντας 20 χρονών μπορεί να βάψει τη μούρη του έτσι και να κάνει ηλίθιες γκριμάτσες στην κάμερα. Και όταν τον δουν οι γονείς του, η μάνα του θα νομίσει ότι η ενδυμασία είναι ένα είδος σατανισμού και ο πατέρας του, που σκέφτεται πιο λογικά, θα καταλάβει τις ομοερωτικές τάσεις του γιού του και θα τον σπάσει στο ξύλο.

Είναι προφανές λοιπόν ποιος κερδίζει αυτή τη μάχη: o wannabe Joker.

Φάε σκατά, Crow..